In memoriam | Oud ADO speler Ton van der Veer (72) overleden
Necrologie Ton van der Veer
Ons bereikte het droevige bericht van het overlijden van onze oud-speler Ton van der Veer. Hij overleed op 26 juni op de leeftijd van 72 jaar.
Ton leerden wij kennen als een pure liefhebber van het voetbalspel. Hij hield van puur technisch verzorgd voetbal. En hij beschikte over een fijn besnaarde techniek en over een subtiele pass, waarmee hij menige spits – met name Ruud Staas en later Iwan Lionar – in perspectiefrijke positie manoeuvreerde. Bij ADO kon hij zich in de periode, die hij er speelde (1980-1984) mede door de prachtige verzameling spelers met wie hij actief was, volledig uitleven. Zijn spel verzorgd zoals hij er ook uitzag qua kleding en haarstijl. Hij maakte in het seizoen 1982-1983 deel uit van het ADO, dat toen onder trainer Melbi Raboen het beste voetbal van Den Haag en omgeving speelde. Beter zelfs dan het in de Eerste divisie ploeterende FC Den Haag. In dat glorierijke seizoen won ADO op 19 december 1982 de vriendschappelijke wedstrijd tegen de profclub met 1-0, werd kampioen van de tweede klasse van het zondagamateurvoetbal en ook nog op 4 juni 1983 op het terrein van TONEGIDO aan de Rodelaan in Voorburg de Haagsche Courant Cup door in de finale ’s-Gravenzandse SV met 3-2 te kloppen. Het winnen van de HC Cup gold voor velen als een soort kampioenschap van Den Haag en omgeving.
Bij Duinoord begon Ton van der Veer op dertienjarige leeftijd met voetballen. Daarna stapte hij over naar VDS, waar hij onder trainer en voormalig ADO-speler Thomas Clavan in het eerste elftal debuteerde op vijftienjarige leeftijd. Voordat Ton in 1980 bij ADO kwam speelde hij nog voor Spoorwijk en Wilhelmus. In 1984 verruilde hij ADO voor BTC en speelde vervolgens voor VUC, VDS en nog even bij het ADO van trainer Martin Jol.
Als trainer diende Ton van der Veer BMT (zowel zondag- als zaterdagteam), VVM, HS Texas/DHB (zaterdag) en assisteerde hij Albert van der Dussen bij Scheveningen (zondag).
Juist, omdat Ton in zijn actieve voetballoopbaan beschikte over een zeer behoorlijke techniek en creatief vermogen, vroegen velen zich af waarom voor hem geen carrière in het profvoetbal in het verschiet lag. Ongetwijfeld zal zijn technische vaardigheid bij scouts en technische mensen van profclubs uit de omgeving van Den Haag zijn opgevallen. Alleen zijn handelingssnelheid lag voor het profvoetbal misschien iets te laag. Ton speelde bedachtzaam en passte pas op zijn medespelers als daarvan iets rendabels te verwachten viel. Juist, daarom was hij bijvoorbeeld in het zaalvoetbal in zijn ultieme element. Hij speelde dan ook voor de destijds op hoog nationaal niveau uitkomende clubs als FV Snoekie en Alter Boys. Pas in 1992 zette Ton op zijn veertigste een punt achter zijn actieve (zaal)voetballoopbaan.
Ton, dank voor alles wat je hebt gedaan en betekend voor onze club en dat je vele Haagse voetballiefhebbers hebt laten genieten van jouw prachtige spel. Mogen deze woorden Tons vrouw Mary en verdere familie, vrienden en kennissen tot troost zijn en hen de kracht geven het verdriet over het grote verlies te verwerken en een dierbare plaats geven.
Het was de wens van Ton, dat zijn overlijden pas na de uitvaartplechtigheid bekend zou worden gemaakt.
